Dzwonnica z końca XVIII wieku o  konstrukcji słupowej z końca XVIII wieku, szalowana, niegdyś kryta gontem, obecnie - blachą. Wybudowana podczas odnowienia majątku kościelnego, wraz ze spichlerzem i drewnianą plebanią. Dzwony z niej były kilkakrotnie rekwirowane - najpierw w czasie I wojny światowej przez władze austriackie, kolejne - przez Niemców w trakcie II wojny światowej. Dopiero trzecie, ufundowane po wojnie są obecnie użytkowane.